Passion Achterhoek verbindt

Door Henri Walterbos

LICHTENVOORDE – Na een stille tocht door het centrum van Lichtenvoorde wordt maandag 11 april het kruis binnengedragen en op het podium gestald bij de Hamalandhal. Verlicht als stralend middelpunt, zowel letterlijk als figuurlijk een licht in de duisternis deze avond. Het is de start van een indrukwekkende uitvoering van de Passion Achterhoek editie 2022. Correspondent Henri Walterbos beleefde de avond mee en tekende een sfeerverslag op.

Na het binnendragen van het kruis klinkt het ‘Oh Fortuna’, uitgevoerd door het Ettens Mannenkoor, ondersteund door beelden van protesten en demonstraties tegen onderdrukking, oorlog en klimaat. Dan komt Johannes (Aad Witteveen) op die zich richt tot de zaal: “Het is tijd. Tijd voor verandering. Tijd voor….een nieuw elan? Want de wereld is ziek. Mensen worden ziek van wat er gebeurt. Mensen worden ziek van elkaar. Er is een klimaatverandering. In de wereld. Onder mensen. Verhitte discussies. Over van alles. Over niets. Veel geschreeuw. Maar wie neemt er nog tijd om te luisteren? Ben ik een roepende in de woestijn? Er is een klimaatverandering; een kille gure wind steekt op, van ieder voor zich. Wij tegen zij; tweedeling.” Dan een newsflash met historicus en journalist Leo Fijen, over de onvrede in de wereld. Vervolgens het Oekraïens volkslied. Dan Johannes weer. “Laat de zon in je hart. Geloof hebben we nodig. Geloof in verandering, geloof in nieuwe menselijkheid. Geloof in elkaar. Geloof in geloof?” De toon is gezet!

Mensen
worden ziek
van wat er
gebeurt.
Mensen
worden ziek
van elkaar.

Schrijver Hans Hinkamp heeft zich uit kunnen leven in zijn inmiddels vijfde versie van Passion Achterhoek. Op een meesterlijke wijze heeft hij de problematiek en crises van de afgelopen jaren en het heden, maar ook leuke kanten van het hedendaagse leven van 2022, in het al eeuwenoude Paasverhaal opgenomen. Van influencers en fakenews tot en met openbare Whatsapp-gesprekken. Op een wijze die binnenkomt en aan het einde van de uitvoering weer met een hart vol hoop en ‘nieuw elan’ huiswaarts doet keren. Verplicht voer voor eenieder eigenlijk.

Zichzelf overtroffen
Of de afgelopen coronaperiode, de oorlog in Oekraïne en de mate van gevoeligheid hiervoor van invloed zijn valt niet te zeggen, maar het lijkt erop alsof Hans Hinkamp dit jaar zichzelf heeft overtroffen. Treffender kunnen dingen niet gezegd of uitgesproken worden dan in de versie 2022. Passion Achterhoek is nog nooit zo verbindend geweest als nu. Althans zo voelt het. Misschien omdat we het ook harder nodig hebben, er zo intens aan toe zijn na twee jaar van tweespalt, meningsverschillen die in sommige gevallen hele families en vriendschappen uiteen reten. De link tussen het eeuwenoude Paasverhaal en de actualiteit zijn indrukwekkend weergegeven. Een tekst die niemand uitsluit, niet oordeelt of veroordeelt, niet wijst.

Na afloop staat de schrijver, in het dagelijks leven dominee te Lichtenvoorde, te stralen en na te praten met Hans Martijn Ostendorp, directeur betaald voetbal De Graafschap die ook zijn opwachting maakte in Passion Achterhoek. “Het is natuurlijk een puzzel waarvan je op de avond zelf pas ziet of de stukjes in elkaar vallen. Dat deden ze volgens mij,” vertelt Hinkamp. “De muziek, de scenes, de eigentijdse inbreng. Het versterkt elkaar. Ik denk dat het als geheel goed bij elkaar aansloot. Een mooi eigentijds verhaal om mee te nemen voor mensen nu, met alle zorgen die je nu hebt, dat je er toch een verhaal van hoop in kunt brengen. Dat sprak er voor mij wel uit. Alle credits ook naar de regisseurs.” “Ik vond het een fantastische avond. Ik heb genoten,” beging Ostendorp direct al euforisch. “De gehele entourage was geweldig. De zaal, het publiek, veel jonge mensen. Fantastisch dat zoveel jonge mensen in de boodschap zitten die in de hedendaagse taal verpakt is, maar ik ben blij dat de kern van de boodschap hierin overeind staat. Ik wil hier zelf ook stimulerend in zijn.” De tekst die hij voordroeg kwam recht uit het hart van de aimabele directeur van De Graafschap. Hij schreef het zelf. “Ik heb helemaal de vrije hand gehad.”

‘Wat zo’n
liedje ineens
een andere
betekenis
krijgt hè’


Sublieme Jezus
Op het toneel een hoogstaand schouwspel met in de hoofdrol een sublieme Jesse Beerten als Jezus, bijgestaan door een fantastische cast, met oude bekende Johan Kersjes als meesterlijk farizeeër en een hartverwarmende en soms glimlachopwekkende inbreng van leerlingen van de Frans ten Boschschool, onder leiding van Gusta Marneth. Muziek is ook deze versie van Passion Achterhoek het cement tussen de scenes. Alles even indrukwekkend. Het Ettens Mannenkoor weet te raken met zijn invulling en The Passionband zorgde voor menig kippenvelmoment met haar 12 nummers, met zangeres Laura van Kaam als het sterretje van hoop. Nummers van haar afgelopen vrijdag gelanceerde EP ‘Who I am today’, waaronder het pareltje ‘They’ll get to you’, maar ook een bloedstollend mooie vertolking van ’Easy on me’ van Adele, mede door een meesterlijke begeleiding van Jochem Scharenborg op toetsen. Bestaande liedjes krijgen in Passion Achterhoek een prominente rol, een nieuw leven, een nieuwe betekenis. De vertolking door jongeren geeft er een geheel nieuwe dimensie en extra lading aan. Debutanten maar oude bekenden uit eerdere edities, omdat ze meedoen aan Passion Achterhoek zo leuk vinden, waaronder een altijd weer indruk makende Elly Mobbs. Zowel solo, in duet (‘Door de wind’) als trio met Laura en een sterk debuterende Lièn Bakker in ‘You say I’ll believe’ van Lauren Daigle, als ook als tweede stem.

Ook regisseur Ben Donderwinkel geniet als hij naar de band luistert. “Wat zo’n liedje ineens een andere betekenis krijgt hè,” zegt hij tijdens de prachtige uitvoering van ‘As long as you follow’ van Fleetwood Mac. Het ene nummer komt nog meer binnen dan het andere. Van ‘Iedereen is van de wereld’ van The Scene tot en met het afsluitende ‘Als ik je laat gaan’ van Trijntje Oosterhuis. Ook het moment voor de gehele cast en Hans Hinkamp en de regisseurs Aad Witteveen en Ben Donderwinkel om los te gaan. Deelt Hans Hinkamp met een gulle lach en zwaaiende armen bloemen uit aan deze en gene, Ben strooit met high fives. Hij zag dat het goed was…..de ruim 600 aanwezigen met hem.

Ze zitten er allen opvallend fris en fruitig bij deze zondagmorgen in de Eurostudio in Lichtenvoorde, de jongeren die met elkaar The Passionband vormen. Al snel blijkt waarom. Ze vinden het ontzettend leuk om met elkaar muziek te maken, met elkaar buiten de comfortzone te treden, omdat niet alles wat ze spelen in The Passion Achterhoek op de eigen playlist staat.

Generale repetitie
“Vanaf het begin, in 2016, zijn we erbij. Vanwege corona twee jaar niets kunnen doen. Twee jaar geleden nog wel opgestart maar dat werd al snel afgeblazen. Nu zitten we eindelijk weer hier,” vertelt Walter Döppen, samen met Peter Krabbenborg muzikaal (bege)leiders van The Passionband. Dan stapt hij in het midden van de kring muzikanten. “We gaan vandaag net doen alsof het de generale repetitie is. Gaat er een keer iets fout, helemaal niet erg, gewoon doorgaan,” spreekt Walter de jongeren geruststellend toe. Een rol op zijn lijf geschreven. Peter zit achter zijn keyboard en speelt zelf mee.

Indrukwekkend
Het muzikale deel van The Passion is minstens zo belangrijk als het toneel. In The Passion Achterhoek vele malen indrukwekkender zelfs dan bij de grote broer op tv. Alle muziek is live en de band bestaat enkel uit jongeren die gek zijn op muziek maken met elkaar. De muziek geeft iedere keer weer net die extra lading aan het verhaal. Nummers sluiten naadloos aan op de door Hans Hinkamp geschreven teksten of zijn de perfecte opmaat naar een volgende scene. Dan tikt drummer Cas af en wordt ‘As long as you follow’ van Fleetwood Mac ingezet, als een van de 12 nummers die gespeeld worden. Dit belooft enorm veel fraais en goeds.

“Het is altijd weer een enorme zoektocht naar nummers,” vertelt Peter. “Hans Hinkamp en ik zoeken samen de nummers uit en op welke plek of bij welke scene ze passen. De tekst is hier ook relevant in. Dan gaan we het uitwerken en kijk ik wie het beste bij welk nummer past. We hadden er enkele nummers van Marco Borsato inzitten maar die hebben we er vanwege alle gedoe omtrent zijn persoon uit gehaald en andere nummers gezocht. Het is soms behoorlijk uit de eigen comfortzone voor de bandleden.” Peter kent als muziekdocent op het Marianum locatie Lichtenvoorde de vaardigheden van muzikanten, zangers, zangeressen. “Ik vraag altijd eerst aan de mensen van de vorige keer of ze nog zin hebben om mee te doen aan een nieuwe editie. Als er zich een paar terugtrekken ga ik op zoek naar nieuwe leerlingen. Ik merk al snel dat ze als band vrij snel aanvoelen hoe de nummers lopen en wie wat waar doet. Het is van vrij nieuwe tot oude nummers. Nederlandstalig en Engels. Zelfs een nummer van Bökkers zit erin.”

Paasverhaal
Even daarvoor vertellen de bandleden over hun beweegreden tot deelname en wat zij wel of niet zelf met het paasverhaal hebben. Het is redelijk eensluidend wat drummer Cas Huinink, gitarist Kees Huitink, toetsenist Jochem Scharenborg en bassist Wiebe Maalderink roepen. ‘Het verhaal heb ik niet zo veel mee’ tot ‘persoonlijk staat het verhaal er helemaal los van’ en ‘Ik vind het gewoon mooi om muziek te maken’. Gitarist Twan Raben lacht; “Het is de eerste keer dat ik sinds lange tijd weer iets met bladmuziek doe. Jochem heeft dat allemaal netjes uitgewerkt.” “Grootste uitdaging is het nummer ‘Als ik je laat gaan’ van Trijntje Oosterhuis,” vindt Wiebe, “Je moet gewoon weten waar bepaalde voorgetrokken noten zitten. Muziektheorie heb ik nooit gehad. Omdat Jochem het allemaal keurig heeft uitgeschreven kan ik het wel spelen.” Jochem hierover; “Van twee jaar geleden had ik alle liedjes al uitgeschreven, maar om al die uren er nu weer in te steken, dat was me niet gelukt. Het nummer van Trijntje is muzikaal inderdaad ‘by far’ het meest uitdagende nummer.”

Een eer
De meiden zijn iets spraakzamer. Carmen Havekes; “Ik doe vooral mee omdat ik het heel leuk vindt om muziek te maken. Op school heeft Peter mij horen zingen en gevraagd of ik het leuk vond om mee te doen. Ik heb meten ‘ja’ gezegd. Het is erg gezellig met elkaar.” “Het is de derde keer dat ik meedoe,” gaat Joske Fukkink verder. “Ik geniet er echt van, heb er echt plezier in. Je hebt een band met elkaar.” Lièn Bakker debuteert: “Ik vind het superleuk want zingen is mijn passie. Ik kan mijn gevoelens er goed in kwijt. Ook ik ben gevraagd door Peter of ik hieraan mee wilde doen. Dat vond ik best een eer.” Enige zanger is Rijk Vogel: “Dit is mijn vierde jaar dat ik meedoe. Daarvoor nog nooit gezongen, totdat ik in muziekles moest zingen en Peter ook mij vroeg.” Peter hoort het stralend aan, en geniet. “Ik zie het plezier bij iedereen als ze aan het spelen zijn. Dat vind ik het belangrijkste. Het is prachtig om te doen. Ik vind het proces nog belangrijker dan het product. Hoe ze daar mee bezig zijn, hoe gespannen ze vooraf zijn. Het is prachtig om te zien hoe iedereen daar mee omgaat.”

Ook Ellie Mobbs doet mee maar is afwezig vandaag. Later op de dag sluit Laura van Kaam nog aan. Naast enkele solonummers van haar deze week te verschijnen EP ‘Who I am today’ speelt ze enkele nummers samen met The Passionband. De voortekenen en verhalen beloven veel fraais.

Bron: Elna/Achterhoek Nieuws